Τί σημαίνει όταν τα αδέλφια τσακώνονται;
Συχνό φαινόμενο μέσα στις οικογένειες είναι οι τσακωμοί των αδελφών. Δεν υπάρχει σπίτι που έχει δύο ή περισσότερα παιδιά που δεν έχει να αντιμετωπίσει διενέξεις και καυγάδες μεταξύ των παιδιών.
Όλες οι ανθρώπινες σχέσεις αντιμετωπίζουν περιόδους κρίσης και έντασης.
Στις σχέσεις ανάμεσα στα αδέρφια είναι ακόμα πιο σύνθετες, καθώς υπάρχουν έντονα και αντικρουόμενα συναισθήματα: αγάπης και μίσους, αφοσίωσης και αντιζηλίας.
Για αυτό, οι καβγάδες και οι διαφωνίες δεν λείπουν και η επιθετικότητα και η ανταγωνιστικότητα εκδηλώνονται σε πολλές δραστηριότητές τους.
ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ!
Facebook Twitter Linkedin Google + Pinterest
Τί σημαίνει όταν τα αδέλφια τσακώνονται;
Συντάκτης: Μαριαλένα Κωτούλα
Ημερομηνία: 28/07/2020
Συχνό φαινόμενο μέσα στις οικογένειες είναι οι τσακωμοί των αδελφών. Δεν υπάρχει σπίτι που έχει δύο ή περισσότερα παιδιά που δεν έχει να αντιμετωπίσει διενέξεις και καυγάδες μεταξύ των παιδιών.
Όλες οι ανθρώπινες σχέσεις αντιμετωπίζουν περιόδους κρίσης και έντασης. Στις σχέσεις ανάμεσα στα αδέρφια είναι ακόμα πιο σύνθετες, καθώς υπάρχουν έντονα και αντικρουόμενα συναισθήματα: αγάπης και μίσους, αφοσίωσης και αντιζηλίας. Για αυτό, οι καβγάδες και οι διαφωνίες δεν λείπουν και η επιθετικότητα και η ανταγωνιστικότητα εκδηλώνονται σε πολλές δραστηριότητές τους.
Online On Demand σεμινάρια "Πώς να γίνετε πιο κοινωνικοί".
Τρία σεμινάρια που θα σας βοηθήσουν να επεκτείνετε τις κοινωνικές σας δεξιότητες και θα κάνουν τη ζωή σας καλύτερη σε κάθε επίπεδο!
H ζήλια και ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα αδέλφια είναι φυσιολογικά και, μάλλον, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν σταματούν ποτέ να υπάρχουν.
Είναι σημαντικό ότι οι τσακωμοί με τα αδέρφια αποτελούν ένα πεδίο κοινωνικής τριβής και μάθησης δεξιοτήτων που θα αποβούν απαραίτητες σε όλα τα μετέπειτα στάδια της ζωής τους.
Η έκφραση των δύσκολων συναισθηματικών καταστάσεων αποτελεί όμως και έναν σημαντικό τρόπο αλληλεπίδρασης μεταξύ τους.
Μέσα από τους τσακωμούς, όσο και αν φαίνεται παράδοξο, τα αδέρφια επικοινωνούν συναισθηματικά αλλά και σωματικά.
Παράλληλα, μαθαίνουν να διαχειρίζονται την ψυχική τους ένταση, να διαπραγματεύονται τις επιθυμίες και τις επιδιώξεις τους, να διεκδικούν τα δικαιώματά τους, να συνυπάρχουν με τους άλλους με όλες τις πιθανές ματαιώσεις που επακολουθούν.
Πιο συχνά εκδηλώνονται διαφωνίες και τσακωμοί ανάμεσα σε αδέρφια που έχουν μικρή διαφορά ηλικίας ή είναι του ίδιου φύλου.
Αυτό συμβαίνει γιατί σε αυτή την περίπτωση νιώθουν ότι έχουν περισσότερα να μοιράσουν και να συγκρίνουν, παρόμοιες ανάγκες, δικαιώματα και υποχρεώσεις και έτσι αναπτύσσεται μεγαλύτερος ανταγωνισμός μεταξύ τους.
Επίσης, η σχέση ανάμεσα στις αδερφές τείνει να είναι πιο καλή και με μεγαλύτερη εκδήλωση οικειότητας σε σύγκριση με τη σχέση ανάμεσα σε αδερφούς που συνήθως είναι πιο ανταγωνιστική.
Τέλος, συγκεκριμένες περιστάσεις στην οικογένεια μπορεί να ευνοήσουν την αντιζηλία και τη σύγκρουση ανάμεσα στα αδέρφια.
Τα προβλήματα ξεκινούν όταν οι εντάσεις δεν εξομαλύνονται εύκολα και τα παιδιά δεν ηρεμούν με κάποιον τρόπο. Τότε οι γονείς πρέπει να θορυβηθούν.
Οι τρόποι έκφρασης της έντασης αυτής ποικίλουν: τα παιδιά αρχίζουν να φαίνονται εκδικητικά μεταξύ τους ώρες ή μέρες μετά τον τσακωμό που έγινε ή να εκδηλώνουν κρυφά την επιθετικότητά τους κατά την απουσία των γονιών ή με άλλους έμμεσους τρόπους ή τα πειράγματα μεταξύ τους ξεπερνούν τα όρια, τα χτυπήματα στα παιχνίδια τους καταλήγουν σε επικίνδυνες βολές και οι προσβολές μεταξύ τους να πληγώνουν την αυτοεκτίμησή τους.
Σε αυτές τις περιπτώσεις οι γονείς χρειάζεται να παρέμβουν δυναμικά προς οριοθέτηση της κατάστασης, ιδιαίτερα όταν νιώθουν ότι παραβιάζονται σημαντικοί κανόνες ασφάλειας κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών των παιδιών.
Ωστόσο, παρατηρείται συχνά το φαινόμενο κατά το οποίο οι γονείς «αποφεύγουν» και δεν επιτρέπουν με κανέναν τρόπο την εκδήλωση εντάσεων και συγκρούσεων μεταξύ των παιδιών τους και έτσι ουσιαστικά να «συμβάλλουν» και στη μεγιστοποίησή τους.
Στις περιπτώσεις αυτές διακατέχονται οι ίδιοι από απωθημένα συναισθήματα θυμού και επιθετικότητας και επιδεικνύουν μια ιδιαίτερη ευαισθησία στην εκδήλωση οποιασδήποτε μορφής επιθετικότητας μέσα στο σπίτι.
Οι καβγάδες των παιδιών τούς υπενθυμίζουν εντάσεις που είχαν βιώσει οι ίδιοι στην πατρική τους οικογένεια, τσακωμούς μεταξύ γονέων ή αδερφών που τους πλήγωναν και τους τραυμάτιζαν σε όλη την πορεία της ανάπτυξής τους.
Έτσι δεν «αντέχουν» την αναβίωση τέτοιων εντάσεων μέσα στο σπίτι, αλλά και την επαφή με το δικό τους εκνευρισμό και έντονο θυμό όταν τέτοιες σκηνές διαδραματίζονται.
Στις περιπτώσεις αυτές τα παιδιά μπορεί να αρχίσουν να εκδηλώνουν κρυφά την επιθετικότητά τους, είτε όταν οι γονείς δεν είναι παρόντες, είτε με έμμεσους τρόπους.
Οι γονείς εθελοτυφλούν θεωρώντας όλα αυτά ως παιδιάστικα πειράγματα που θα περάσουν όταν τα παιδιά ωριμάσουν.
Ο χειρισμός αυτός βέβαια εντείνει περισσότερο τα πράγματα και καταλήγει σε εσωστρεφή στάση των παιδιών έναντι των αρνητικών τους συναισθημάτων, αλλά και ενοχοποίηση.
Από μία άλλη πλευρά,
οι τσακωμοί μεταξύ αδερφών αντανακλούν συχνά τα αισθήματα επιθετικότητας, αλλά και τα προβλήματα που επικρατούν μεταξύ των γονέων. Τα παιδιά παρατηρούν τη ζωή των γονιών τους και αντιγράφουν, αναπαριστούν και πολλές φορές εκφράζουν τα προβλήματα ή τα συναισθήματα που επικρατούν μεταξύ τους.
Πολλές φορές στρέφονται στα αδέρφια για καταφύγιο, συντροφιά και συναισθηματική κάλυψη σε περίπτωση τέτοιων προβλημάτων. Όμως, μια μακρόχρονη σχέση αντιπαράθεσης και αμφιθυμίας μεταξύ των γονιών μπορεί εύκολα να καταλήξει σε μια εξίσου βαθιά ριζωμένη σύγκρουση μεταξύ των αδερφών.
Συχνά επίσης ένας γονιός στρέφεται προς υποστήριξη σε ένα από τα παιδιά, διχάζοντας περαιτέρω τη σχέση με τα αδέρφια του.
Η σχέση ανάμεσα στα αδέρφια είναι πολύτιμη και τα συνοδεύει μέχρι τα βαθιά τους γεράματα.
Οι κοινές εμπειρίες και οι αναμνήσεις, ο κοινός κώδικας επικοινωνίας αποτελούν ένα σημαντικό στήριγμα στις δύσκολες στιγμές της ζωής τους. Τα αδέρφια αποτελούν ένα στήριγμα απέναντι στις δυσκολίες της ζωής.
Για τον λόγο αυτόν, οι γονείς δεν πρέπει να παρεμβαίνουν μόνο όταν προκύπτουν τσακωμοί ανάμεσα στα αδέρφια, γιατί έτσι εκείνα νιώθουν ότι μόνο με τους καβγάδες λαμβάνουν προσοχή και «επιβραβεύονται» για τις συγκρούσεις τους.
Επίσης, πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι οι ίδιοι ως άτομα αλλά και η σχέση με το σύντροφό τους αποτελούν πρότυπο συμπεριφοράς προς μίμηση και για αυτό είναι σημαντικό να μάθουν στα παιδιά να διεκδικούν αυτά που θέλουν με κατάλληλο τρόπο και να τους δείξουν πιο αποδεκτούς τρόπους έκφρασης του θυμού, της απογοήτευσης, της ζήλιας, της δυσαρέσκειας ή άλλων αρνητικών συναισθημάτων, ώστε να μην τα εκφράζουν μέσα από συγκρούσεις.
Μπορούν να εξηγήσουν στα παιδιά ότι τα συναισθήματα, όσο αρνητικά κι αν είναι, δεν είναι κακά.
Κακός και μη αποδεκτός μπορεί να είναι μόνο ο τρόπος με τον οποίο τα εξωτερικεύουν, δηλαδή η συγκεκριμένη συμπεριφορά.
